سلام به دوستان ممنون ازنظراتون

روزی شاگرد یه راهب پیر هندو از او خواست که واسش یه درس

بیاد موندی بده . راهب از شاگردش خواست کیسه نمک رو بیاره

پیشش ، بعد یه مشت از اون نمک رو داخل لیوان نیمه پری ریخت و از

او خواست اون آب رو سر بکشه . شاگرد فقط تونست یه جرعه

کوچک از آب داخل لیوان رو بخوره  ، اونم بزحمت .

استاد پرسید : " مزه اش چطور بود ؟ "

شاگرد پاسخ داد : " بد جوری شور و تنده ، اصلا نمیشه خوردش "   

پیرهندو از شاگردش خواست یه مشت نمک برداره و اونو همراهی

کنه  .  رفتند تا رسیدن کنار دریاچه . استاد از او خواست تا  نمکها

 رو داخل دریاچه بریزه ، بعد یه لیوان آب از دریاچه برداشت و داد

دست شاگرد و ازش خواست اونو بنوشه .  شاگرد براحتی تمام

آب داخل لیوان رو سر کشید .

استاد اینبارهم از او مزه  آب داخل لیوان رو پرسید. شاگرد پاسخ داد

: " کاملا معمولی بود . "

پیرهندو گفت : " رنجها و سختیهائی که انسان در طول زندگی با

آنها روبرو میشه همچون یه مشت نمکه  و اما این روح و قدرت

پذیرش انسانه که هر چه بزرگتر و وسیعتر بشه ،  میتونه بار اون همه

رنج و اندوه  رو براحتی تحمل کنه ،

بنابراین سعی کن یه دریا

باشی تا یه لیوان آب . "